అడవిలో గొర్రెలు కాస్తూ సివిల్స్ ఫలితం తెలుసుకున్న యువకుడు.. అవమానాలను అధిగమించి అక్క అండతో లక్ష్యాన్ని చేరుకున్న బీర్‌దేవ్ డోణె కురుమ‌

కొన్ని జీవితాలు సినిమాలకే కథలవుతాయి. మరికొన్ని జీవితాలు సినిమాలకే స్ఫూర్తినిస్తాయి. మహారాష్ట్రలోని ఓ మారుమూల గ్రామంలో గొర్రెలు కాస్తూ పెరిగిన బీర్‌దేవ్ డోణె జీవితం రెండో కోవకు చెందుతుంది. ఒకప్పుడు విమానాన్ని దగ్గరగా చూడాలన్నది అతని కల. ఆర్థిక ఇబ్బందులు, వరుస వైఫల్యాలు, ఊరివారి వెక్కిరింపులు.. ఇలా ఎన్నో అడ్డంకులు అతని ప్రయాణాన్ని ఆపాలని చూశాయి. కానీ అతను మాత్రం తన కలను వదులుకోలేదు. చివరకు అదే యువకుడు ఐపీఎస్ అధికారిగా ఎంపికై, తన తల్లిదండ్రులను, అమ్మమ్మను విమానంలో హైదరాబాద్‌కు తీసుకొచ్చాడు. గొర్రెల మందల మధ్య మొదలైన ప్రయాణం పోలీసు అధికారిగా ఎదిగే వరకు సాగిన అతని కథ.. పట్టుదల ఉంటే పేదరికం కూడా కలలను ఓడించలేదని నిరూపిస్తోంది.

అడవిలో గొర్రెలు.. చేతిలో ఫోన్.. జీవితాన్ని మార్చిన ఓ కాల్!

మిట్టమధ్యాహ్నం ఎండ మండిపోతోంది. చుట్టూ కొండలు, చెట్లు.. వాటి మధ్య మేత మేస్తున్న గొర్రెల మంద. మహారాష్ట్రలోని తన స్వగ్రామానికి దూరంగా, కర్ణాటకలోని బెళగావి పరిసరాల్లో గొర్రెలు కాస్తున్నాడు బీర్‌దేవ్ కురుమ‌. అతని చేతిలో ఉన్న ఫోన్ ఒక్కసారిగా మోగింది. అవతలి వ్యక్తి చెప్పిన మాట అతని జీవితాన్నే మార్చేసింది.

‘‘నువ్వు సివిల్స్ పాస్ అయ్యావట!’’

మొదట అతనికి నమ్మశక్యం కాలేదు. ‘‘ఏ ర్యాంకు వచ్చింది?’’ అని అడిగాడు. కానీ అప్పటికే ఫోన్‌లో ఛార్జింగ్ అయిపోయింది. తన జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన వార్త తెలుసుకోవడానికి కూడా అతను మరో ఇంటికి వెళ్లి ఫోన్ ఛార్జింగ్ పెట్టుకోవాల్సి వచ్చింది.

ఆ తర్వాత మొదలైంది ఫోన్ కాల్స్ పరంపర. అభినందనలు వెల్లువెత్తాయి. మహారాష్ట్రలోని కొల్హాపూర్ జిల్లా ఉన్నతాధికారుల నుంచి కూడా ఫోన్లు వచ్చాయి.

జాతీయ స్థాయిలో 551వ ర్యాంకు.. ఐపీఎస్‌కు ఎంపిక!

ఒకప్పుడు గొర్రెల కాపరి అంటూ వెక్కిరించిన ప్రపంచానికి, తన కలలే తన భవిష్యత్తును నిర్ణయిస్తాయని బీర్‌దేవ్ నిరూపించాడు. ఆ రోజు అడవిలో గొర్రెల మధ్య నిలబడిన అతనికి అది కేవలం పరీక్షలో విజయం కాదు.. తన జీవిత పోరాటానికి దక్కిన తొలి గొప్ప గుర్తింపు.

కన్నీళ్లతో స్వాగతించిన అక్క.. మూడేళ్ల పోరాటానికి ముగింపు!

సివిల్స్‌లో విజయం సాధించిన తర్వాత బీర్‌దేవ్ తన స్వగ్రామానికి చేరుకున్నాడు. అక్కడ అతని కోసం ఎదురుచూస్తున్న వారిలో అందరికంటే ముందు అతని అక్క దేవి కనిపించింది. తమ్ముడిని చూడగానే ఆమె కన్నీళ్లతో కౌగిలించుకుంది. అప్పటివరకు తనలోనే దాచుకున్న ఆనందం బీర్‌దేవ్ కళ్లలోనూ కన్నీళ్లుగా ఉప్పొంగింది.

ఆ క్షణంలో వాళ్లిద్దరికీ గుర్తొచ్చింది ఒక్కటే.. గత మూడేళ్లుగా సాగిన పోరాటం!

తమ్ముడు ఐపీఎస్ కావాలన్న కలను నిజం చేసుకోవడానికి దేవి చేసిన త్యాగాలు చిన్నవేమీ కావు. కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితి బాగోలేకపోయినా, తమ్ముడి చదువు ఆగిపోకూడదని తన నగలతో పాటు తన పిల్లల నగలను కూడా అమ్మి డబ్బు సమకూర్చింది. తమ్ముడు వరుసగా విఫలమైనప్పుడు కూడా అతనిపై నమ్మకాన్ని కోల్పోలేదు.

ఒక దశలో బీర్‌దేవ్‌కు ప్రపంచమంతా తనకు వ్యతిరేకంగా ఉన్నట్లు అనిపించినా.. అక్క మాత్రం అతనికి అండగా నిలిచింది.

‘‘నువ్వు ఇప్పటికే సగం దూరం వచ్చావు. ఇక వెనక్కి తిరిగి చూడొద్దు. నేను నీకు అండగా ఉంటాను’’ అని ఆమె ఇచ్చిన ధైర్యమే తనను ముందుకు నడిపించిందని బీర్‌దేవ్ కురుమ‌ గుర్తుచేసుకున్నాడు.

సినిమాల్లో హీరో విజయానికి చివరి అంకంలో కుటుంబ సభ్యుల త్యాగాలు గుర్తుకొచ్చే సన్నివేశాలు ఉంటాయి. కానీ బీర్‌దేవ్ జీవితంలో అలాంటి సన్నివేశం కల్పితం కాదు. అతని విజయానికి వెనుక నిజంగా నిలిచిన కథ అది.

గొర్రెల కాపరుల కుటుంబంలో పుట్టిన కల

మహారాష్ట్రలోని కొల్హాపూర్ జిల్లా కాగల్ తాలూకాలోని యమ్గే గ్రామం బీర్‌దేవ్ స్వస్థలం. అతని తల్లిదండ్రులు బాలవ్వ, సిద్ధప్ప గొర్రెల ఉన్నితో గొంగళ్లు, కంబళ్లు తయారు చేస్తూ జీవనం సాగించేవారు. తరతరాలుగా గొర్రెల పెంపకం, ఉన్నితో వస్తువుల తయారీపై ఆధారపడిన కురుమ కుటుంబం వారిది.

సంచార జీవనశైలి, పరిమిత ఆదాయం, చదువుకు అనుకూలమైన పరిస్థితులు లేకపోవడం.. ఇలాంటి ఎన్నో సవాళ్ల మధ్య బీర్‌దేవ్ బాల్యం గడిచింది.

అతని అన్న కుమార్ పన్నెండో తరగతి చదివిన తర్వాత సైన్యంలో చేరాడు. అన్నను చూసి బీర్‌దేవ్ కూడా సైన్యంలో చేరాలని కలలు కన్నాడు. జిల్లా పరిషత్ పాఠశాలలో పదో తరగతి, ఇంటర్మీడియట్ పూర్తి చేశాడు. సైన్యంలో చేరేందుకు ప్రయత్నించినా, పోషకాహార లోపంతో శారీరకంగా బలహీనంగా ఉండటంతో ఎంపిక కాలేకపోయాడు.

అక్కడితో అతని ప్రయాణం ఆగిపోలేదు. పుణెలోని కాలేజ్ ఆఫ్ ఇంజినీరింగ్‌లో చేరి బీటెక్ చదివాడు. ఇంజినీరింగ్ చదువుతున్న సమయంలోనే అతని ఆలోచనలు కొత్త దిశగా సాగాయి. దేశ పరిపాలనలో భాగస్వామి కావాలనే కోరిక కలిగింది. ఐపీఎస్ అధికారి కావాలన్న లక్ష్యం మనసులో బలంగా నాటుకుంది.

క్యాంపస్ ఇంటర్వ్యూలో ఉద్యోగం వచ్చినా దానిని స్వీకరించకుండా సివిల్స్ వైపు అడుగులు వేశాడు. అతని లక్ష్యం పెద్దదే.. కానీ ఆ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి అవసరమైన ఆర్థిక స్థోమత మాత్రం కుటుంబానికి లేదు.

అక్క నగలు అమ్మి.. ఢిల్లీకి ప్రయాణం!

సివిల్స్ పరీక్షలకు సిద్ధమవ్వాలంటే ఢిల్లీకి వెళ్లాలని బీర్‌దేవ్ నిర్ణయించుకున్నాడు. అయితే అక్కడ కోచింగ్, వసతి, భోజనం తదితర ఖర్చులకు సుమారు లక్ష రూపాయలు అవసరమయ్యాయి. గొర్రెల పెంపకం, కంబళ్ల తయారీపై ఆధారపడిన కుటుంబానికి అంత డబ్బు సమకూర్చడం కష్టమే.

ఆ సమయంలో తమ్ముడి కలను నెరవేర్చడానికి అక్క దేవి ముందుకొచ్చింది. తన నగలతో పాటు పిల్లల నగలను కూడా అమ్మి అతనికి డబ్బు ఇచ్చింది.

అక్క ఇచ్చిన సాయంతో ఢిల్లీకి వెళ్లిన బీర్‌దేవ్ తొలి ప్రయత్నంలో సివిల్స్ ఉత్తీర్ణత సాధించడానికి అవసరమైన మార్కులకు 30 మార్కుల దూరంలో నిలిచిపోయాడు. వైఫల్యం ఒకవైపు.. ఢిల్లీలో జీవన వ్యయాన్ని భరించలేని పరిస్థితి మరోవైపు. దీంతో స్వగ్రామానికి తిరిగి రావాల్సి వచ్చింది.

మళ్లీ గొర్రెల మందలే అతని ప్రపంచమయ్యాయి. ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకు పశువులను మేపుతూ కుటుంబానికి సహాయం చేసేవాడు. అయితే అతని మనసులో మాత్రం ఐపీఎస్ కావాలన్న కల అలాగే ఉండిపోయింది.

2023లో మరోసారి సివిల్స్ రాశాడు. ఈసారి విజయం మరింత దగ్గరగా వచ్చినా.. కేవలం మూడు మార్కుల తేడాతో లక్ష్యాన్ని చేరుకోలేకపోయాడు.

ఒక్కసారి కాదు.. రెండుసార్లు కాదు.. ప్రతి ప్రయత్నం అతనికి కొత్త పాఠాన్ని నేర్పింది. కానీ రెండో వైఫల్యం తర్వాత అతని కుటుంబ పరిస్థితి మరింత దిగజారింది. గొర్రెలకు మేత దొరకని పరిస్థితులు ఏర్పడ్డాయి. కుటుంబ ఆదాయం తగ్గిపోయింది. బీటెక్ చదువుకు చేసిన అప్పులు అలాగే ఉండిపోయాయి.

దీనికి తోడు ఊరిలో ఎదురైన అవమానాలు అతన్ని మరింత కుంగదీశాయి.

‘‘గొర్రెల కాపరి సార్ వచ్చాడు’’ అంటూ కొందరు వెక్కిరించేవారు. సమాజం దృష్టిలో అతను ఓ సాధారణ గొర్రెల కాపరి మాత్రమే. కానీ అతని మనసులో మాత్రం ఐపీఎస్ అధికారి కావాలన్న కల బతికే ఉంది.

పోస్ట్‌మ్యాన్ ఉద్యోగం.. మరోవైపు సివిల్స్ సాధన!

కుటుంబాన్ని ఆర్థిక ఇబ్బందుల నుంచి బయటపడేయడానికి బీర్‌దేవ్‌కు ఏదో ఒక స్థిరమైన ఉద్యోగం అవసరమైంది. పోస్టల్ శాఖలో ఉద్యోగానికి దరఖాస్తు చేసుకున్నాడు. కొల్హాపూర్‌లో పోస్ట్‌మ్యాన్‌గా ఉద్యోగం సంపాదించాడు.

ఇక్కడే అతని కథలో మరో ఆసక్తికరమైన మలుపు మొదలైంది.

ఒకవైపు ఉత్తరాలను గమ్యస్థానాలకు చేరవేసే బాధ్యత.. మరోవైపు తన జీవితాన్ని మార్చగల సివిల్స్ పరీక్షకు సిద్ధమయ్యే ప్రయత్నం. ఉద్యోగంలో ఖాళీ దొరికినప్పుడల్లా పుణెలోని గ్రంథాలయాలకు వెళ్లి చదువుకునేవాడు. సమయం తక్కువైనా, పరిస్థితులు అనుకూలంగా లేకపోయినా.. తన లక్ష్యాన్ని మాత్రం పక్కన పెట్టలేదు.

ఈసారి కోచింగ్‌పై ఆధారపడకుండా సొంతంగా సిద్ధమయ్యాడు. పుస్తకాలే అతని సహచరులు.. పట్టుదలే అతని బలం.. గత వైఫల్యాలే అతనికి పాఠాలు.

2024లో సివిల్స్ పరీక్ష రాశాడు. రాత పరీక్షలో 775 మార్కులు, ఇంటర్వ్యూలో 160 మార్కులు సాధించాడు. మొత్తం 935 మార్కులతో జాతీయ స్థాయిలో 551వ ర్యాంకు సాధించి ఐపీఎస్‌కు ఎంపికయ్యాడు.

ఒకప్పుడు మూడు మార్కుల తేడాతో చేజారిన విజయం.. ఇప్పుడు అతని కాళ్ల ముందు నిలిచింది. పోస్ట్‌మ్యాన్‌గా పనిచేస్తూ చదువుకున్న యువకుడు దేశంలోనే అత్యంత ప్రతిష్ఠాత్మకమైన సివిల్ సర్వీసుల్లో ఒకటైన ఐపీఎస్‌లో స్థానం సంపాదించాడు.

అది కేవలం ఒక పరీక్షలో సాధించిన ర్యాంకు కాదు. పేదరికంపై గెలిచిన విజయం. అవమానాలపై సాధించిన విజయం. తనపై తానే పెట్టుకున్న నమ్మకానికి లభించిన ప్రతిఫలం.

రాఖీ కానుకగా ఐపీఎస్ విజయం!

తన విజయం వెనుక అక్క దేవి చేసిన త్యాగాలను బీర్‌దేవ్ ఎప్పటికీ మర్చిపోలేదు. అందుకే తన ఐపీఎస్ విజయాన్ని అక్కకు రాఖీ కానుకగా అంకితం చేస్తున్నట్లు ప్రకటించాడు.

సోదరుడి విజయం కోసం తన నగలను అమ్ముకున్న అక్కకు.. తమ్ముడు ఇచ్చిన అత్యంత విలువైన కానుక అది. డబ్బుతో కొనలేనిది, నగలతో పోల్చలేనిది.. తన తమ్ముడు సాధించిన విజయం.

బీర్‌దేవ్ కథలో అక్క పాత్ర ఒక కుటుంబ సభ్యురాలిగా మాత్రమే కాదు.. ఓ గురువుగా, మార్గదర్శిగా, కష్టకాలంలో ధైర్యాన్ని నింపిన స్నేహితురాలిగా కనిపిస్తుంది. ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో అలాంటి వ్యక్తి ఉండాలని అనిపించేలా ఈ బంధం స్ఫూర్తినిస్తుంది.

విమానం చూడాలన్న కల.. కుటుంబంతో కలిసి ప్రయాణం!

ఐపీఎస్‌కు ఎంపికైన తర్వాత బీర్‌దేవ్ ముస్సూరీలో ప్రాథమిక శిక్షణ పొందాడు. అనంతరం హైదరాబాద్‌లోని సర్దార్ వల్లభ్‌భాయ్ పటేల్ జాతీయ పోలీసు అకాడమీలో శిక్షణ కోసం వచ్చాడు.

ఈ ప్రయాణంలో అతను తన తల్లిదండ్రులను, అమ్మమ్మను కూడా విమానంలో వెంట తీసుకొచ్చాడు. ఒకప్పుడు విమానాన్ని దగ్గరగా చూడగలనా అని అనుకున్న యువకుడు.. ఇప్పుడు విమానం ఎక్కి తన కుటుంబ సభ్యులతో కలిసి ప్రయాణించాడు.

ఇది అతని వ్యక్తిగత విజయాన్ని మించిన అనుభూతి. తనను పెంచి పెద్ద చేసిన తల్లిదండ్రులకు, తనకు అండగా నిలిచిన కుటుంబానికి తన విజయాన్ని పంచుకోవాలన్న భావన అందులో కనిపిస్తుంది.

ఆ సందర్భానికి సంబంధించిన ఫొటోలను సామాజిక మాధ్యమాల్లో పంచుకుంటూ బీర్‌దేవ్ రాసిన మాటలు పలువురి దృష్టిని ఆకర్షించాయి.

‘‘జీవితంలో ఎప్పుడైనా విమానాన్ని దగ్గరగా చూస్తానా అనుకునేవాణ్ని. ఇప్పుడు నేను విమానం ఎక్కడమే కాదు.. నాతోపాటు అమ్మానాన్నల్ని, అమ్మమ్మనీ తీసుకొచ్చాను. ఆకాశమంత కలల్ని సాధించడానికి మనకు కావాల్సినవి రెక్కలు కావు.. ఆత్మవిశ్వాసం, ఓర్పు, సరైన లక్ష్యం. ఆ కలల్ని అందుకున్నాక మనలో నిండాల్సింది గర్వం కాదు.. మన మూలాల పట్ల కృతజ్ఞతాభావం!’’

ఈ మాటల్లో అతని ప్రయాణం మొత్తం కనిపిస్తుంది. విజయం సాధించిన తర్వాత గతాన్ని మర్చిపోకూడదని, మన ఎదుగుదలకు తోడ్పడినవారిని గౌరవించాలని చెప్పే సందేశం అందులో ఉంది.

ఇది ఒక్క బీర్‌దేవ్ కథ మాత్రమే కాదు!

గొర్రెల కాపరి నుంచి ఐపీఎస్ అధికారి వరకు సాగిన బీర్‌దేవ్ డోణె ప్రయాణం ఒక వ్యక్తి విజయగాథ మాత్రమే కాదు. గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోని పేద కుటుంబాల నుంచి వచ్చే ఎంతోమంది యువతకు ఇది స్ఫూర్తిదాయకమైన ఉదాహరణ.

ప్రతిభకు పేదరికం అడ్డంకి కావచ్చు. అవకాశాల కొరత ప్రయాణాన్ని కష్టతరం చేయవచ్చు. వరుస వైఫల్యాలు ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దెబ్బతీయవచ్చు. చుట్టూ ఉన్నవారి మాటలు మనసును గాయపరచవచ్చు. కానీ ఇవేవీ మన జీవితానికి తుది తీర్పు కావు.

బీర్‌దేవ్ రెండుసార్లు విఫలమయ్యాడు. అప్పుల్లో కూరుకుపోయిన కుటుంబాన్ని చూశాడు. గొర్రెలు కాస్తూ అవమానాలు ఎదుర్కొన్నాడు. జీవనోపాధి కోసం పోస్ట్‌మ్యాన్ ఉద్యోగం చేశాడు. అయినా తన లక్ష్యాన్ని వదులుకోలేదు.

అతని కథలో మనకు కనిపించే గొప్ప విషయం ఒక్కటే.. విజయం అంటే ఎప్పుడూ పడిపోకపోవడం కాదు. పడిపోయిన ప్రతిసారీ మళ్లీ లేచి నిలబడటం.

ఒకప్పుడు గొర్రెల మందల మధ్య భవిష్యత్తు కోసం కలలు కన్న ఆ యువకుడు.. ఇప్పుడు దేశ ప్రజలకు సేవ చేయడానికి సిద్ధమవుతున్నాడు. అతని చేతిలోని గొర్రెల కాపరి కర్ర స్థానంలో పోలీసు అధికారి బాధ్యతలు రాబోతున్నాయి. కానీ అతని మనసులో మాత్రం తన మూలాలపై గౌరవం, తన కుటుంబంపై కృతజ్ఞత అలాగే ఉన్నాయి.

ఆకాశాన్ని అందుకోవడానికి రెక్కలు అవసరం లేదని.. మనసులో ఒక లక్ష్యం, అడుగుల్లో పట్టుదల, వెనుక నిలిచే ఒక ఆపన్న హస్తం ఉంటే చాలని బీర్‌దేవ్ జీవితం చెబుతోంది.

ఇది నిజంగా సినిమా కథను తలపించే ప్రయాణమే. అయితే ఇందులో హీరోకు డూప్ లేడు.. అద్భుతాలు చేసే దర్శకుడు లేడు.. చివరి నిమిషంలో మారిపోయే కల్పిత కథనం లేదు. ఉన్నదల్లా కష్టపడే మనిషి, నమ్మకాన్ని కోల్పోని అక్క, ఎన్నో అవరోధాలు, చివరకు సాధించిన విజయం.

అందుకే ఈ కథ మనకు ఒక ప్రశ్నను మిగులుస్తుంది.. మన కలలు పెద్దవా? లేక వాటిని సాధించకుండా మనల్ని ఆపుతున్న భయాలే పెద్దవా?

బీర్‌దేవ్ డోణె తన జీవితంతో ఇచ్చిన సమాధానం ఒక్కటే.. ప్రయత్నం ఆపకపోతే, ఏదో ఒక రోజు మన కలలూ మన ముందు నిజమై నిలబడతాయి.