ప్రేమే ఆధారం, భిక్షే ఆహారం!
అమ్మ ఆరోగ్యం కోసం కోటీశ్వరుడు భిక్షటాన చేసిన కథను మనం బిచ్చగాడు సినిమాలో చూసి కంటతడి పెట్టాం. “ఆటగదరా శివా…” అంటూ థియేటర్లలో గుండెలు బాదుకున్నాం. కానీ అది సినిమా.
ఇది నిజం.
ఇది రక్తమాంసాల మనుషుల గాథ.
వేములవాడ రాజరాజేశ్వర స్వామి దేవస్థానం మెట్లపై కూర్చున్న ఆ జంటను తొలిచూపులో ఎవ్వరూ యాచకులని అనుకోరు. మలినం కాని మాట, మర్యాదైన వ్యవహారం, అనర్గళంగా ఇంగ్లీష్ మాట్లాడే తీరు—ఇవన్నీ చూసి పోలీసులే కంగుతిన్నారు.
అయితే వారి చేతిలో ఉన్నది పుస్తకం కాదు… భిక్షాపాత్ర.
ఉన్నత విద్యలు… కానీ నిస్సహాయ జీవితం
భర్త జలంధర్ రెడ్డి—ఎల్ఎల్బీ పూర్తి చేసిన న్యాయవాది. పెద్దపల్లి జిల్లా మంథినికి చెందినవాడు. కరీంనగర్ కోర్టు ప్రాంగణంలో నడిచిన అడుగులు… నేడు దేవాలయ మెట్లపై కూలిపోయాయి.
భార్య శిరీష—బీకాం కంప్యూటర్స్ చదివి, సొంతంగా వ్యాపారం చేసిన ఆత్మవిశ్వాసం ఉన్న మహిళ.
కరోనా ముందు వరకు వీళ్లు కూడా మనలాగే నవ్వుతూ, ఆశలతో జీవించారు. కానీ కాలం ఒకేసారి దెబ్బకొట్టింది. కుటుంబ సభ్యుల అనారోగ్యం… ఆర్థిక కష్టాలు… కోవిడ్ ప్రభావం—అన్నీ కలిసి వారి జీవితాన్ని నెమ్మదిగా నిశ్శబ్ద అంధకారంలోకి నెట్టాయి.
వైద్యం చేయించేందుకు డబ్బులేక… బంధువుల దూరం… చేతిలో ఉన్న ఆస్తులు ఒక్కొక్కటిగా కరిగిపోవడం…
చివరకు “రాజన్నే దిక్కు” అనుకుని వేములవాడ చేరారు.
ప్రేమే బలమైతే… భిక్షే భోజనం
ఈ రోజుల్లో చిన్న చిన్న అపార్థాలకే విడిపోతున్న జంటల మధ్య, భార్య కోసం సర్వం వదిలేసి అండగా నిలిచిన ఆ భర్త ప్రేమ చూస్తే గుండె పగిలిపోతుంది.
“ఆస్తులు పోయాయి… స్నేహాలు పోయాయి… కానీ నా భార్యను వదిలిపెట్టను” అన్నట్టుగా ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని నిలిచాడు జలంధర్.
గుడిలో ఇచ్చే ప్రసాదం… అప్పుడప్పుడు దొరికే చిన్న పనులు… అదే వారి జీవనాధారం.
ప్రతి ఉదయం దేవాలయ ఘంటారావం వినిపించినప్పుడు… అది వారి ఆశల మోగింపు.
ప్రతి సాయంత్రం గాలి తాకినప్పుడు… అది వారి కష్టాల సాక్ష్యం.
మెట్లపై మరెన్నో మౌన కేకలు
ఈ జంట మాత్రమే కాదు. అక్కడ దాదాపు 100 మందికి పైగా యాచకులు ఉన్నారు. వారిలో ఎక్కువ మంది వృద్ధులే.
ఆస్తులు ఉన్నాయి… అంతస్తులు ఉన్నాయి… కానీ ఆదరించే మనసు లేదు.
కన్న పిల్లల వేధింపులు… కోడళ్ల హింస…
“ఇంటికి వెళ్తే కొట్టి చంపుతారేమో” అన్న భయంతో దేవాలయాన్ని ఆశ్రయించిన వృద్ధులు.
“మా రాజన్నే మమ్మల్ని సాకుతున్నాడు…” అంటూ వారి కన్నీటి గాధ వినిపించినప్పుడు, రాతిగుండెయినా కరిగిపోతుంది.
చట్టం కఠినం… కానీ మనసు మృదువు కావాలి
ఈ ధీనగాథ విన్న పోలీసులు ముందుకొచ్చారు. ఆలయ పరిసరాల్లో భిక్షాటన నిషేధమని చెబుతూ, సమస్యలలో చిక్కుకున్నవారికి అండగా ఉంటామని అదనపు ఎస్పీ చంద్రయ్య హామీ ఇచ్చారు. వృద్ధులను వేధించే వారిపై చట్టపరమైన చర్యలు తీసుకుంటామని తెలిపారు.
కానీ ఒక ప్రశ్న మాత్రం మిగులుతోంది—
దేవుడు కరుణిస్తాడా? ప్రభుత్వం కనికరిస్తుందా?
లేక సమాజం తన బాధ్యత గుర్తిస్తుందా?
ఒక హెచ్చరిక… ఒక పాఠం
జలంధర్ రెడ్డి, శిరీషల కథ మన విద్యావ్యవస్థకు, మన కుటుంబ వ్యవస్థకు, మన సామాజిక విలువలకు ఒక కఠిన ప్రశ్న.
ఉన్నత చదువులు ఉన్నా… అనారోగ్యం, ఆర్థిక కష్టాలు ఒక మనిషిని ఎంత దిగజార్చగలవో ఈ గాథ చెబుతోంది.
కానీ అదే సమయంలో… కష్టాల్లోనూ విడవని బంధం ఎంత గొప్పదో కూడా చెబుతోంది.
ప్రసాదం చేతిలో… ప్రేమ హృదయంలో… ఆశ కళ్లలో…
వేములవాడ మెట్లపై ఇంకా జీవితం పోరాడుతోంది.
ఆపన్న హస్తం అందించగలిగితే—
వారు యాచకులు కాదు… మన సమాజానికి ఒక పాఠం.
మనసుంటే మార్గం ఉంటుంది.
మార్గం చూపేది మనమే కావాలి…!